Եղաններ՝ հողը փխրեցնելու, կարտոֆիլ հանելու և խոտ տեղափոխելու համար

Փորելու եղանը ունի 4 հաստ և հարթ ատամ, որը ամուր է հողում, իսկ խոտի և գոմաղբի եղանը՝ 3-5 երկար և բարակ ատամներ։ Կարտոֆիլի համար կան լայն եղաններ կլորացված ծայրերով։

Ատամները պետք է լինեն կոփված պողպատից և չծռվեն քարի կամ արմատի դեմ։ Ստուգեք ատամների միացումը հիմքին՝ ձուլված կամ եռակցված միացումը ավելի ամուր է։ Նյութերի մասին՝ ձեռքի գործիքների նյութերը, կարծրությունը, ծածկույթը և էրգոնոմիկան։

Փորելու համար հարմար է կարճ կոթը D-աձև բռնակով, իսկ խոտի և ծղոտի համար՝ երկար ուղիղ կոթը։ Ապակեթելային կոթը ամուր է և չի փտում գոմաղբի և խոնավության հետ աշխատելիս։

Ծանր եղանը ավելի լավ է մտնում խիտ հողի մեջ, իսկ թեթևը քիչ է հոգնեցնում խոտ և կոմպոստ տեղափոխելիս։ Ընտրեք քաշը ըստ աշխատանքի ծավալի և հողի տեսակի։

Եղանով փխրեցրած հողը պահպանում է կառուցվածքը և ավելի լավ է անցկացնում օդն ու ջուրը։ Կոմպոստի կույտը շրջելու և մարգերը մշակելու համար եղանը հաճախ ավելի արդյունավետ է, քան բահը։

Կրեք ամուր կոշիկներ, մի պահեք ոտքը ատամների տակ և մի թողեք եղանը գետնին ատամները վեր։ Ընդհանուր կանոններ՝ ինչպես անվտանգ օգտագործել ձեռքի գործիքները։